خرید تور مسافرتی و رزرو هتل از آژانس مسافرتی یاسمین سیرآسیا

پل افسوس ها
تاریخ ثبت: 1398/09/19

پل افسوس ها یکی از مشهورترین پلهای جهان می باشد. این پل از روی ریودی پلازو عبور می کند و قصر دوک وصل میگردد، قصر دوک در واقع زندانی است که در قرن 16ام ساخته شده است. اما علت نام این پل چیست و چرا این پل نماد رومانتیک در منطقه ی مدرن ونیز به شمار می آید؟

تاریخچه و معماری پل افسوس ها:

آنتونیو کونتینو این پل را طراحی کرد و در سال 1600 شروع به ساخت کرد. این پل با سنگ آهک تزئینی ساخته شده است و پیاده رو را بسیار ویژه کرده است. این پل در واقع برای هدایت زندانیان از اتاق های معاینه به سلول های آنها استفاده می شده است. بر طبق گفته ها زندانیانی که در راه سلول های زندان یا اتاق اعدامشان از روی پل عبور کرده بودند آه می کشیدند و از آخرین پنجره ونیز آویزان می شدند. پس از آنکه لرد بایرون شاعر رومانتیک نام این پل را در سال 1812 در کتاب خود آورد به شهرت این پل اضافه شد و اینگونه نوشت من در ونیز بر روی پل افسوس ایستادم یک زندان و یک کاخ در یک طرف.

بر روی این پل مقدار کمی از ونیز قابل مشاهده است و چون زندانیان آخرین نفس در دنیا آزاد را بر روی این پل می کشیدند و امیدی به آزادی نداشتند به همین علت نام این پل اینگونه شکل گرفت. این پل برای جنایتکاران مورد استفاده قرار می گرفته و این پل حتی تا دوره رنسانس ایتالیا حتی ساخته هم نشده بوده است.

این پل به عنوان نمادی از عشق و عاشقی تبدیل شده است.گفته می شود اگر زوج های جوان در زمانی که از زیر پل می گذرند همدیگر را ببوسند عشق آنها جاویدان خواهد ماند.در سالهایی زندانیان از طریق این پل منتقل می شدند ولی در سال 1995 به یک ساختمان جداگانه منتقل شد. از آنجا که بدون شک این پل یکی از محبوب ترین و مشهورترین پلهای ونیز است ، عجیب نیست که سایر معماران سعی در تقلید از آن داشته باشند. این امر منجر به ایجاد سبک « پل ریچارد سون رومانسک» شد که توسط معمار آمریکایی هنری هابسون ریچارد سون انجام شد. امروزه میتوان بسیاری از شهرهای جهان  را تحت تاثیر معماری پل افسوس پیدا کرد این پل های به سبک ونیزی را میتوان در آکسفورد ، چستر، کمبریج ، پیتسبورگ و کشورهایی مانند سوئد، آلمان و اسکاتلند پیدا کرد.

سبک باروک به این پل زیبایی دوچندانی بخشیده ، روی این پل با سنگ آهک طرح های برجسته ای که هر دو بنایی را که به آن متصل است، برجسته می کند. یکی از جالب ترین جزئیات این پل 20 چهره در قوس پایین پل است. از آنجا که این پل قرار بود مورد استفاده زندانیان باشد، 10 چهره روی این پل احساسات ترس و غم را نشان می دهد ، در حالی که تنها یک صورت لبخند می زند. 

پل افسوس ها
کاخ Doge از اواسط قرن شانزدهم میلادی، عملکرد زندان این شهر را به عهده داشته است. این کاخ بزرگ در بندر ونیز در پیازاسان مارکو واقع شده و محل اقامت اولیه دوگ ونیز ، مقام عالی جمهوری سابق ونیز ، بوده است. 

این پل بین سالهای 1600 تا 1603 تحت نظارت طراح آنتوکنتیونو که به سبک بصری این پل را به قصر Doge و زندان جدید وصل کرده است.در طول تاریخ طولانی خود ، این پل ابتدا با داستان زندانیانی که از طریق آن منتقل میشدند ، در ارتباط بود و میتوانستند آخرین نگاه خود را به سمت ونیز زیبا قبل از اعدامشان برگردانند. در دهه های اخیر، این پل با اسطوره های مدرن عاشقانه متصل شد.